Ин «Бист гуфтор аз маънавият»-и тоҷикон аст, ки дартаърихи адаби порсӣ ҳамеша гўшрас ва ҳушрас буду ҳаст. Агарчи гоњ-гоҳ кўшиши нодидаву ношунида карданњо рух медод, фарзандони боҳамияте буданд, ки садо баланд мекарданд.