Китоби мазкур воқеоти солҳои сиюм то шастуми карни гузаштаи навохии Самарканди шурави – хаёти сахту факри ахли дех, зиндагии бенавоёнаи пурмашаккати дехконон, бехукукии рустоиён, муносибати фимобайни табакоти ичтимои, суиистифода аз кудрату мансаб, фукдони конуну кавонини шахрвандии кишвар ва адами шинохти фард ба унвони инсонро бо назардошти хакикати вокеи ва таърихи, ки нависанда дар романи “Гафлатзадагон” тачассум намудааст, дарбар мегирад.
